Tessa Klaverstijn: 'Zie UV-bescherming als ons nieuwe normaal'

Dit jaar mocht ik genieten van een welverdiende vakantie op het prachtige, maar bloedhete Bonaire. Hoewel ik best kan afschakelen van werk, viel mij daar toch iets op. Namelijk dat mensen die buiten werken, iets doen wat wij in Nederland nog altijd verrassend lastig vinden: zich tegen de zon beschermen.

Tessa Klaverstijn: 'Zie UV-bescherming als ons nieuwe normaal'
Tessa Klaverstijn, veiligheidskundige bij Kader Group

En wel met lange mouwen, lange broeken, hoeden en doeken in de nek. Ik zag nauwelijks iemand werken in een T-shirt met korte mouwen of met ontbloot bovenlijf. In Nederland piepen we al bij 20 graden Celcius dat het te warm is voor lange mouwen en broeken.

Mijn vriendinnen en ik grappen altijd dat je je goed moet insmeren, omdat je anders zo'n 'leren tassie' krijgt: een door de zon verdikte, verrimpelde huid. Maar achter die grap zit een meer serieuze boodschap, die gaat over vroegtijdige huidveroudering en in het ergste geval huidkanker.

Volgens het TNO-onderzoek Bijdragen van beroepsmatige blootstellingen aan kanker in Nederland (2025) waren naar schatting 1.720 nieuwe gevallen van plaveiselcelcarcinoom toe te schrijven aan beroepsmatige blootstelling aan UV-straling van zonlicht. Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat ruim de helft van de buitenwerkers beschermende maatregelen tegen UV-blootstelling in hun situatie niet nodig vindt. Ook al bieden werkgevers maatregelen aan, 1 op de 6 werknemers zegt hier (bijna) nooit gebruik van te maken.

UV-bescherming roept nog altijd weerstand op

Ongelooflijk. Wendel Post, arbeidshygiënist bij Arbo Unie, vertelde hier al eerder over: "Het helpt om in voorlichting over de gevolgen van UV-blootstelling persoonlijke verhalen van collega’s op te nemen. Zo vergroot je het bewustzijn." Daarnaast is het volgens Post belangrijk om voorlichting praktisch te maken.

Ik ben het daar roerend mee eens. Het is gewoon een van de vele risico's waartegen we ook die andere maatregelen accepteren. Hoewel soms met tegenzin, dragen we wel die veiligheidsbril, adembescherming of veiligheidsschoenen. Waarom blijft bescherming tegen UV-straling dan zoveel weersstand oproepen? Is het omdat huidschade langzaam ontstaat en je het niet direct ziet? Of omdat we een 'lekker kleurtje' nog steeds zien als gezond en aantrekkelijk? Dat terwijl de wetenschap er toch heel anders over denkt…

Laten we een voorbeeld nemen aan de werknemers op Bonaire en het dragen van UV-werende kleding beschouwen als het nieuwe normaal op de werkvloer. En er dus alert op zijn. Neem die kleding als veiligheidskundige op in je RI&E, in protocollen voor buiten werken en in procedures voor werken in de hitte. Uiteraard naast werken in de schaduw en smeren met minimaal factor 30. Hopelijk is UV-bescherming dan binnenkort ook óns nieuwe normaal, iets waar we trots op zijn. Net als de werknemers op Bonaire.

Tessa Klaverstijn is veiligheidskundige bij Kader Groep. Ze is bezig met de HVK-opleiding en schrijft over haar werk en wat haar zoal opvalt op de werkvloer.

Mijn artikeloverzicht kan alleen gebruikt worden als je bent ingelogd.