Ronald Wilmes (hoofd Vastgoed Maastricht University) is overtuigd van de noodzaak om aanpassingen te doen aan de panden om ze duurzamer te krijgen. Als zij het niet doen, dan verwacht hij dat veel van het vastgoed z'n gebruiksmogelijkheden verliest in de monumentale binnenstad van Maastricht.
Isoleren en besparen
'We zijn het aan onszelf verplicht om te zorgen dat die CO2-reductie echt tot nul gaat en dat we leren omgaan met de schaarse middelen. Dat betekent isoleren, maar ook besparen op ruimtegebruik. Een meter die ik niet gebruik, hoeven we niet te verwarmen en te onderhouden.’
2030 als stip op de horizon
Bij Maastricht University ligt de invulling van de huisvestingsplannen voor de in totaal 55 panden, bij verschillende beheerseenheden. In algemene beleidslijnen staan afspraken over het gebruik van en investeringen in de panden. Daarbinnen gaan de beheerseenheden vervolgens samen met de afdeling vastgoed mee aan de slag. Voor de verduurzaming van onze vastgoedportefeuille staat 2030 als stip op horizon. 2050 vinden wij te ver weg en technieken veranderen snel.
Kortste klappen
De vraag die centraal staat bij het team van Wilmes: Hoeveel CO2 moet er gereduceerd worden in de panden om aan de doelstelling 2030 te voldoen? Daar zijn de maatregelen per pand op afgestemd. De kortste klappen maken we met het isoleren van de daken, gevels en vloeren én het vervangen van de verlichting naar ledverlichting. Daarnaast liggen er plannen voor het vergroenen van de technische installaties.’
