Het Amerikaanse industriële-gassenbedrijf Air Products heeft een langjarige overeenkomst gesloten met zout- en chemiebedrijf Nobian voor de afname van groene waterstof. Het gaat om waterstof die geproduceerd wordt in de chloralkali-elektrolysefabriek in Rotterdam.
De Wet collectieve warmte (Wcw) legt de regie van de warmtetransitie in handen van gemeenten. Voor nieuwbouw betekent dit dat gemeenten een warmtekavel en warmtebedrijf mogen aanwijzen en zo bepalen waar een warmtenet komt. Tegelijkertijd houden projectontwikkelaars de mogelijkheid om van een aansluiting op een warmtenet af te zien. Maar eenvoudig is dat niet.
Een Virtual Power Purchase Agreement (VPPA) is zowel een energie-overeenkomst als een financieel instrument. In Europese beleidsstukken heet het ook wel een 'financiële PPA'. Verschillende partijen kunnen heel andere verwachtingen en belangen hebben met betrekking tot de gewenste resultaten. Hoe coördineren bedrijven dat intern? In dit tweede deel over VPPA´s geeft Tanzilya van Rozelaar, senior manager bij PwC, toelichting op de interne taakverdeling. "De impact op de winst-en-verliesrekening kan de doodsteek zijn voor de business case van een VPPA."
Steeds meer organisaties onderzoeken de mogelijkheden van een Virtual Power Purchase Agreement (VPPA). Zo'n overeenkomst kan bijdragen aan duurzaamheidsdoelen en biedt producenten investeringszekerheid. Tegelijkertijd is een VPPA een complex financieel instrument waarbij specialistische kennis onmisbaar is. In een tweeluik bekijken we de VPPA vanuit twee invalshoeken. In dit eerste deel legt Tanzilya van Rozelaar, senior manager bij PwC Nederland, uit welke kansen en risico's een VPPA biedt.
De energietransitie vraagt om innovaties zoals waterstofinstallaties, batterijsystemen en 'carbon capture and storage'. Maar juist bij dit soort nieuwe technologie ontbreekt vaak de schadehistorie waarop verzekeraars hun acceptatie baseren. Daardoor komen projecten soms moeilijk van de grond. Toch is verzekerbaarheid zelden de echte 'showstopper', zeggen Hanneke van Oss (Bluewater Energy Services en voorzitter van NARIM) en Carolien Sala (INSVER). Volgens hen ligt de sleutel vooral bij vroegtijdige samenwerking, kennisdeling en maatwerk.
Oneindig lang wachten op een aansluiting op het stroomnet? Soms lijkt de gang naar de rechter nog de enige uitweg om toch aangesloten te worden of om de netbeheerder aansprakelijk te stellen voor oplopende kosten. In de meeste gevallen stelt de rechter de netbeheerder echter in het gelijk. De nieuwe Energiewet versterkt de positie van de netbeheerder ook nog eens. De vraag is dan ook wanneer procederen wél zin heeft en of het wenselijk is.
Netbeheerder Enexis sloot onlangs een raamovereenkomst af met stroomleverancier en aggregator Edmij. Recent maakte Covolt ook zo'n afspraak bekend. Dit soort overeenkomsten moeten het makkelijker maken om capaciteitsbeperkende contracten (CBC) af te sluiten. Binnen enkele maanden sloten ruim veertig bedrijven in het netgebied van Enexis met Edmij een CBC af. "Dit is beter dan dom doorproduceren."
